Een hoog bikinibroekje, past buikje fijn in.

Een laag broekje dan lijk ik dunner toch?

Een corrigerend badpak. Ik heb er de leeftijd voor.

Een bikini want dat voelt veel fijner.

Niks corrigerend badpak want dat is dik en droogt niet snel

Een sportieve look, oogt actief en altijd goed.

Push-up bikinitopje dat lift de zaak zo fijn.

Niks sportief, ze zien gelijk dat ik geen sporter ben.

Geen ‘padded bra’ want dat ding blijft uren nat.

Bikini, badpak of zwemhijab

Ik moet een strandoutfit kiezen. En door de jaren heen heb ik denk ik alle vormen van zwemkleding wel geprobeerd. Meestal met hetzelfde resultaat. Ik probeer niet aan mijn lijf te denken als ik op een strandje tussen vele andere lijven vertoef. Wordt het dit jaar een bikini, badpak of lekker inclusief een zwemhijab?

Mezelf in badkleding zien is confronterend. Dat is de mindfuck van het ouder worden realiseer ik me weer. In mijn hoofd ben ik nog wie ik ooit was (25, 38 of 42 jaar) maar in de spiegel zie ik mezelf toch echt  in het lichaam van een 52-jarige. Dan staar ik stomverbaasd naar mijn spiegelbeeld. Heb ik nou ook plooien op mijn rug? Hoe dan?

Waar zijn de jaren gebleven? Waar is dat lijf gebleven? Waarom wist ik toen niet wat ik nu allemaal weet? Waarom realiseerde ik me 25 jaar geleden niet hoe prachtig ik was en maakte ik me toen druk om hoe ik eruit zag? Waarom heeft Moeder Natuur het zo geregeld dat je in je jonge jaren ook het meest onzeker bent? Als ik toen het zelfvertrouwen en vooral een dosis ‘I don’t give a fuck’ had gehad dan had ik het mezelf heel wat gemakkelijker gemaakt.

Lijf

Omdat ik me comfortabeler met mijn lijf wil voelen ben ik onlangs een traject gestart bij een voedingscoach. Drie weken heb ik voedingscoach Ingrid niet gezien en de afgelopen drie weken waren heel wisselend qua motivatie en frustratie als het gaat om gezond eten en minder wegen. Ik ben wijzer geworden wat zelfinzicht betreft, dat staat vast. Maar doe ik ook iets met die wijsheid? Liefst een beetje snel zodat ik er voor mijn vakantie nog iets aan heb? Ik heb mijn twijfels.

Zo ga ik snel overstag als iemand mij een snack of een drankje aanbiedt. Een vragende blik is al genoeg om ja te knikken waarna ik me stort op stokbrood met humus, een kaasplankje, charcuterie of paprika ribbelchips. Zo worden gezellige uitjes af en toe lastig omdat ik het veel eenvoudiger vind om thuis te blijven. Daar kom ik niet in de verleiding.

Snacks

Maar wat levert thuisblijven mij op? Vrienden en vriendinnen ontmoeten zijn de kers op de taart. Dat wil ik niet uit de weg gaan. Ik probeer op aanraden van Ingrid wat relaxter te zijn en niet gefrustreerd te raken als ik wel snacks of een wijntje neem. Ik ben vaak erg veeleisend voor mezelf terwijl de coach mij juist leert dat mezelf letterlijk de maat nemen niets goeds oplevert.  Als ik niet voldoe aan mijn eigen strenge eisen raak ik gefrustreerd, boos of moedeloos.

En dan trek ik een zakje chips open want het maakt toch allemaal niets meer uit. Beter is het om lief voor mezelf te zijn, als het niet lukt dan probeer ik het de volgende dag weer. Gezond leven is geen wedstrijd maar een way of life. Zo raak ik niet moedeloos en is het veel gemakkelijker gezond te eten.

Het voedingstraject doet bij mij de volgende vraag rijzen: zal mijn leven wezenlijk veranderen als mijn jeans twee maten kleiner is? En tegen welke prijs wil ik dat bereiken? Als ik in de stress schiet van een feestje of restaurantbezoek is het mij dat waard?

Kleding

Het enige nadeel van mijn vollere lijf (lees mijn uitdijende kont en buik) is de pasvorm van mijn kleren. Mijn gezondheid en state of mind zijn prima, daar hoef ik het niet voor te doen. Maar kleding zit beter als ik wat minder bil, buik en heup heb. Een shopexercitie voor een feestelijke jurk is voor mij de druppel. Niks is leuk, niks vind ik mooi passen en al snel weet ik überhaupt niet meer welke kleding ik wil dragen.

Ik app Dochter dat ik met toenemende ‘Moeke vibes’ winkel in en uit slenter. De schat raadt me aan om voor de minimalistische Scandinavische stijl te gaan. Altijd goed voor elke leeftijd. Maar ik zit net in de fuchsia roze periode waarin felle kleuren mij vrolijk maken.

Kledingcrisis nummer 2566 dient zich aan. En dan moet ik dus nog een strandoutfit kiezen! Ik probeer een badpak, een corrigerende bikini, een high waist broekje en alles ertussenin. Wat ik ook draag, ik focus me steeds weer op buik en billen.

Heb ik nou ook plooien op mijn rug? Hoe dan?

Bikini, badpak of zwemhijab

Dan heb ik schoon genoeg van mezelf. Wat een gezeik! Ik spreek mezelf streng toe en flikker de hele strandgarderobe terug in de la en leg de bikini die het lekkerste zit apart. Deze zomer ga ik mij niet in XL-sarongs hullen besluit ik.

Geen corrigerend badpak dat nauwelijks opdroogt na het zwemmen. Geen push-up top waar je koude boobs van krijgt omdat ze uren nat blijven. Geen moeke-broeken. Het is wat het is. Deal with it. Ik kies een gifgroene bikini waar buikje, billen en heupen alle ruimte krijgen.

 

Wil je mijn strandoutfit-exercitie zien bekijk dat mijn Instagram-account. Daar heb ik een reel gemaakt van mijn zwemkleding door de jaren heen!

https://www.instagram.com/carinevaessen70/

lees hier mijn vorige blog

https://streefgewichtinzicht.nl/