Een DM-berichtje op Instagram van een alleraardigst PR-meisje. Of ik zin heb in een hele leuke samenwerking?

Zoals jullie kunnen lezen in mijn blog over mijn bijna influence-carrière in Zuid-Korea (die kun je hier lezen influencen in Zuid-Korea)  ben ik dol op samenwerken. Het PR-meisje werkt voor Green Food Lab en houdt zich bezig met kiwi’s. Kiwi’s ja.  Ze stelt een samenwerking voor waarbij mij een leuk pakket in het vooruitzicht wordt gesteld. Dit klinkt veelbelovend.

Natuurlijk zijn er meer exciting samenwerkingsverbanden te verzinnen dan eentje met een kiwi maar gezien mijn nog beperkte kwaliteiten als influencer moet ik niet te kieskeurig zijn.

Ik houd trouwens helemaal niet van kiwi’s. Die harde, zure, groene vrucht met stekelig vachtje vind ik persoonlijk niet te pruimen. Maar ik heb geluk. Het betreft hier de goudgele variant. Die schijnen veel zoeter en lekkerder te zijn. Een heel leuk pakket, een samenwerking met een kiwi en weer een kans om mijn influence-skills een boost te geven. Ik ben enthousiast.

Samenwerken met een kiwi

Mijn enthousiasme is niet zo vreemd. Dat komt omdat ik heel blij wordt van pakketten van de bezorger. Laatst werden twee hele grote dozen bezorgd. Ik gelijk heel blij want ik had niets besteld dus het verrassingseffect is dan ongekend groot. Het bleek om een een emmer chloor te gaan en een zak hondenbrokken. Dat was wel een tegenvaller. Toch ben ik met pakketjes, zeker als er een verrassingselement in zit, zo blij als een kind. Ik spreek dus met het PR-meisje af dat ik de kiwi zal proeven en zal mededelen dat deze boordenvol vitamine-C zitten. In de mailwisseling die volgt staan nogmaals de spelregels:

“We willen jou vragen om de gele kiwi, de Zespri SunGold, in de spotlight te zetten door middel van een Instagram-post. Laat hierbij zien hoe makkelijk het is om een kiwi te eten. Dit kun je doen door het plaatsen van een simpel recept of door te laten zien hoe makkelijk en lekker het is om de kiwi los uit het vuistje te eten”.

en ik krijg daar het volgende voor terug:

“Je ontvangt van ons een leuk pakket, inclusief de Zespri SunGold kiwi’s”.

Vol spanning wacht ik de dagen die volgen af. Wat zou er naast de kiwi’s nog meer in het pakket zitten? Een leuk fotolijstje met een kiwi erop? Kekke kiwi-sokken?  Of gaan ze bij Green Food Lab helemaal los en krijg ik een ochtendjas waar gezellige kiwi’s op zijn geborduurd? De sokken hebben mijn voorkeur besluit ik. Met zulke vrolijke sokken kan de dag niet meer stuk.

een kiwi-sok heeft mijn voorkeur.

Samenwerken met een kiwi

Eindelijk is het zover. Een bezorger geeft met een big smile het pakket af. Ik kan niet wachten en maak de doos snel open. Zes goudgele kiwi’s lachen me toe maar ik ben vooral nieuwsgierig naar de verassing!  Ik spit het doosje door maar alles wat ik zie zijn kiwi’s. Ik grabbel even verder en dan voel ik een hard voorwerp. Dit is wat een gewoon kiwi-pakket een heel leuk kiwi-pakket maakt! Ik neem het voorwerp uit het doosje. Het is een plastic mes-lepeltje om kiwi’s te snijden en op te lepelen.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik vervolgens een beetje teleurgesteld naar die doos heb zitten staren. De leuke samenwerking bestaat uit zes goudgele kiwi’s die ik nu allemaal op moet eten. En een mesje. een kiwi-groen plastic ding.

 

 

De volgende dag wil ik de goudgele rakkers op de foto zetten zodat ik er daarna eentje in mijn bakje kwark kan doen. Dat is dan gelijk het door mij beloofde recept. Ik trek de koelkast open maar hoe ik ook zoek, geen kiwi te vinden. Waar the fuck is die kiwi? En zo krijgt mijn influence-carrière ook dit keer weer een heel andere wending. De leuke social-media post kan ik vergeten want mijn vraatzuchtige huisgenoten hebben alle kiwi’s opgegeten. Goede reclame, voor die kiwi’s, dat dan weer wel.

Wil je alles weten over de kiwi: Zespri boordenvol vitamine

De volgende keer schrijf ik op Coming of Age over mijn dwingende behoefte om in het buitenland nooit een toerist te willen zijn. Mij zul je tijdens een vakantie bijvoorbeeld niet in ‘vakantie outfit’ door een stad zien banjeren. Geen wandelschoenen, korte broek of handig rugzakje voor mij. Geen ‘hop-on-hop-off-bus’ en ik zal never achter een tourguide met een paraplu/vlag/stok in zijn hand aanlopen. Nee, deze dame van de wereld pak het heel anders aan. Onlangs bezocht ik Valencia. Hoe mijn local skills zich daar openbaren, of niet, lees je de volgende week.

Volg me op Instagram en Facebook of Linkedin en mis geen update.